گچ گچبری مقاله عکس فیلم

انواع سنگ گچ

نویسنده :
تاریخ:1392/01/14-11:07

انواع سنگ گچ

سنگ گچ طبیعی سولفات کلسیم آبدار ( CaSO4 . 2H2O ) است که با گرفتن تمام و یا قسمتی از آب شیمیایی آن به وسیله حرارت دادن و پختن، گچ ساختمانی به دست می آید. برای به دست آوردن گچ ساختمانی می­توان از انواع سنگ گچ استفاده کرد که مهمترین آنها به شرح زیر می­باشند:

سنگ گچ خالص

معمولا این حالت سنگ در طبیعت کمتر یافت می­شود و اصولا از نظر حجمی در صورت یافت، دارای مقادیر کم هستند و برای امور خاص نظیر پزشکی و کارهای صنعتی ویژه مورد استفاده قرار می­گیرند.

سنگ گچ معمولی

سنگ گچ به صورت خالص در طبیعت به ندرت یافت می­شود و معمولا حاوی یک سری ناخالصی ها نظیر سیلیس (Si)، آلومینیوم (Al)­، اکسید آهن (Fe2O3)، کربنات کلسیم (CaCO3)، کربنات منیزیم (MgCO3) و رس­ها می­باشند.

 سنگ گچ بلورین

به صورت لایه لایه و شفاف است و معمولا برای گچ پزی ساختمان استفاده نمی­شود.

سنگ گچ مرمرین

سنگ گچ مرمرین از انواع سنگ های گچی دیگر نرم­تر بوده و به دلیل تراکم­پذیری آسان در ساخت وسایل تزئینی به کار می­رود.

سنگ گچ ابریشمی

سنگ گچ ابریشمی، رشته رشته و زودگداز است و معمولا دارای درجه خلوص بالاست.

http://sicc-gysa.semnan.ac.ir/index.aspx?siteid=29&pageid=1566



نوع مطلب : مقالات سنگ گچ 

تاریخچه سنگ گچ

نویسنده :
تاریخ:1392/01/6-17:44

تاریخچه سنگ گچ

سنگ گچ یا همان ژیپس ( اسم دیگر سنگ گچ، ژیپس می باشد )

حدود 160 تا 200 میلیون سال پیش دایناسورها به سرزمین های مردابی و باتلاق های دنیا مهاجرت كردند . گیاهان دم اسبی آنقدر رشد كردند كه طول آنها به 12 متر رسید و همین طور سرخس ها تا 4 متر بلند شدند . در طول این دوران برخی از دریاهای بزرگ و كوچك خشك شدند و لایه های سنگ گچ كه در زیر آنها بوجود آمده بود پدیدار گشت .

مطابق تحقیقات زمین شناسان دوران ناپدیدشدن دایناسورها و پدیدارشدن لایه های سنگ گچ خیلی قدیمی تر از ایجاد تمدن ها بر روی زمین است . آثار بكارگیری گچ طبق تحقیقات باستان شناسان در ایران مربوط به دوران قبل از اسلام حدود 1500 سال پیش می باشد .

گچ یكی از قدیمی ترین مصالح ساختمانی در دنیا است . ممكن است گچ در قرون گذشته با روش هایی دیگر تولید و به صورت های دیگر استفاده می شده است . مصری هادر 600 سال قبل هاون گچی داشته اند .

مصری ها 1500 سال قبل نیز از گچ برای پوشاندن سطوح داخلی دیوارهای اهرام ثلاثه استفاده كرده اند . درون اهرام مصر بر روی سطوح صاف و سفید گچی دیوار نگاری های شكوهمندی با نقش سربازان

 

مصری  ارابه های جنگی ، خدایان ، حیوانات و پرندگان موجود است

در تمدن های كهن نیز نوعی گچ استفاده می شده است كه امروزه ما آن را آلاباستر می نامیم . تندیس های بزرگ گاوهای بالدار متعلق به تمدن آشور كه امروزه در موزه شهر لندن موجود است از همین سنگ ساخته شده اند . یونانی ها نیز سكه هایی با نقش كلمه ی آلاباستر كه از نام شهری بنام آلاباستر در مصر گرفته بودندضرب می كرده اند . همین طور آنها ظروف و قوری های كوچك از گچ ساخته اند . یونانی ها همچنین نامی به سنگ گچ  داده اند كه از دو كلمه با معانی زمین و پختن تشكیل شده است . آنها فرم خاصی از سنگ گچ را كه حالت شیشه ای دارد برای پنجره ها استفاده و به ویژه این سنگ ها را وقف معبدهای الهه ی ماه می نموده اند . سنگ گچ شیشه ای را كه به این شیوه ی سنتی مورد استفاده قرار می گرفته ، یونانی ها سلنیت (Selenite) یا سنگ ماه  می نامیده اند .

رمی ها نیز راجع به سنگ گچ می دانستند كه چه كاربردهایی  در حرفه و پیشه ی آنها می تواند داشته باشد. نشانه ی این اطلاعات مجسمه های بدون انسان است كه در اروپای غربی با ملات گچ درست شده و امروزه در دسترس است . آنگلوساكسون ها و نرمنها  سنگ گچ را فراموش كرده بودند تا اینكه دوباره در قرن سیزدهم برای اولین بار با گچ پاریس آشنا شدند .

امروزه آلاباسترهای خوب در نواحی میانی انگلستان خصوصاً در ناتنگهام به شكل

 مجسمه هایی با فرم های مختلف كه توسط استادكاران قرون 14 و 15 میلادی حكاكی شده اند پیدا می شود . بعدها این دست ساخته های گچی مشهور گردید و با تولید انبوه به سراسر اروپا فرستاده شد . این آلاباسترها را ما در موزه های عمومی می توانیم ببینیم . آلاباستر همچنین در برخی از آرامگاه ها ، نقوش كلیساها و سایر ساختمان های تاریخی به كار رفته است . 

گچآن زمانیكه سقف و دیوارهای خانه ها با نی و تركه درست می شده مردم برای پركردن شكاف بین آنها نیاز به یك اندود پركننده داشتند .

در بیشتر مناطق اروپای غربی خانه ها به این شكل ساخته می شده است . این كار ابتدا با گل و رس انجام می شد . سپس بناها نوعی ملات آهكی یافتند كه سطوح سخت و سفید ایجاد می نمود . بعدها با دست یابی به سنگ گچ ، این عمل با بكارگیری ملات گچ انجام شد . بناها ملات گچ را به علت سرعت زیاد خشك شدن و عدم وجود ترك بعد از آن نسبت به ملات آهك ترجیح می دادند . امروز ملات آهك به میزان جزئی مورد استفاده قرار می گیرد .

به هر حال بیشترین مصرف گچ برای سطوح داخلی ساختمان بود ولی از قرن 16 میلادی به بعد گچ كارها

مهارت های خود را توسعه دادند و در زمینه ی دكورسازی و كارهای هنری با

گچ توانایی های ارزشمندی پیدا نمودند . در یان كارها بر روی سطوح گچی دیوارها و سقف ها نقش گل ها ، شاخه های درختان ، میوه ها و حتی طرح آلات موسیقی را ایجاد می كردند . برخی از بهترین نمونه های این طرح ها توسط گچ استاكو (Stucco ) در خانه های جورجیانnv nhfgdk(Dublin) (Georgian) در جمهوری ایرلند كار شده است .

طرح های گچی بر روی سقف خیلی قدیمی نیستند اگر چه هنوز در برخی خانه های قدیمی نوارهای گچی برجسته در دورتادور سقف و یا طرح هایی به دور چراغ مركزی سقف دیده می شود ولی این آثار عمر خیلی بلندی ندارند . امروزه هنوز برخی شركت ها در زمینه ایجاد طرح های سنتی و قدیمی بر روی سطوح گچی فعال هستند . این فعالیت توسط استادكاران ماهر بر روی سقف منازل افراد مهم و یا كلیساها انجام می شود


نوع مطلب : مقالات سنگ گچ 

منشا ذخایر سنگ گچ

نویسنده :
تاریخ:1392/01/6-16:25

منشا ذخایر سنگ گچ


سنگ گچ در بسیاری از نقاط دنیا یافت می شود. ذخایر سنگ گچ بصورت لایه های تخت با ضخامتی در حدود 6 تا 8 فوت روی هم قرار گرفته اند.و اغلب دربین این لایه ها سنگ آهک یا سنگ رسی نیز قرار گرفته است .ذخایر سنگ گچ میلیونها سال قبل زمانی که آب شور اقیانوسها بیشتر سطح زمین را پوشانده بودند تشکیل گردیده است . زمانی که آب اقیانوسها عقب نشینی کردند ودر میان خشکی محصور شدند مرداب ها شکل گرفتند وبا ادامه این تبخیر این آب ها شورتر وشورتر شدند و هنگامی که این نمک ها رسوب کردند به ترتیب ترکیبات مختلفی را تشکیل دادند که یکی از آنها سنگ گچ بود . با گذشت سال ها این ذخایر نمکی با گیاهان پوسیده و سایر مواد معدنی ترکیب شده و سرانجام حاصل کار تشکیل سنگ های لایه لایه بود که بطور متناوب یک لایه آن سنگ گچ و لایه دیگر آن سنگ آهک بود که کل این لایه ها با حجم زیادی از ذخایر یخی پوشیده شده بود .

سنگ گچ بصورت تجاری هم از معادن روباز وهم از معادن زیرزمینی نزدیک سطح زمین استخراج می گردد .

رگه های گچ بندرت دارای ضخامتی بیش از 20 فوت می باشند .

گچ یک کانی غیرفلزی است که به شکل سنگ در طبیعت موجود می باشد. این کانی از نظر وزنی متشکل از 79.1درصد سولفات کلسیم و 20.9 درصد آب می باشد . شیمی دان ها آن را سولفات کلسیم هیدراته می نامند زیرا که یک مولکول از سولفات کلسیم با دو مولکول آب ترکیب شده است . فرمول شیمیایی آن CaSo4  2H2o  می باشد. از نظر حجمی نزدیک به 50 درصد ساختار معدنی آن را آب تشکیل می دهد. با این وجود این آب کاملا خشک وبه آب تبلور مشهور می باشد . این آب را می توان با یخ مقایسه کرد چرا که یخ نیز آبی است که به شکل بلور می باشد. اما در این میان یک تفاوت مهم وجود دارد زمانی که یخ در معرض حرارت با دمای 32  درجه فارنهایت  قرار  می گیرد  شروع  به  ذوب  شدن  می کند  و به  آب تبدیل می شود اما آب تبلور موجود در سنگ گچ تا زمانی که در معرض حرارت بالای 212 درجه فارنهایت قرار نگیرد تغییری نمی کند ولی در این درجه حرارت آب تبلور تغییر شکل داده و به بخار  تبدیل  می شود  و  درست همانند  بخاری  که  از  آب  در  دمای  212  درجه  فارنهایت بر می خیزد از سنگ گچ خارج می شود .

در حالت خلوص کامل  سنگ  گچ  سفید  رنگ  می باشد  ولی معمولا  سنگ  گچ  دارای ناخالصی هایی است که این ناخالصی ها سبب می گردند رنگ سنگ گچ خاکستری  قهوه ای  صورتی و یا حتی تقریبا سیاه به نظر برسد


نوع مطلب : مقالات سنگ گچ 

اطلاعات عمومی در مورد سنگ گچ

نویسنده :
تاریخ:1392/01/6-16:13

اطلاعات عمومی در مورد سنگ گچ

سولفات  کلسیم  در طبیعت به صورت ژیپس 2H2O و CaSO4 یافت می شود. انیدریت مصارف بسیار محدود دارد، در صورتی که مصارف ژیپس بسیار گسترده است. بطور کلی این دو کانی در شرایط تبخیری بوجود می‌آیند. آنیدریت به دلیل حلالیت بالا و تبدیل شدن به ژیپس بندرت در سطح زمین یافت می شود.

نظر به اینکه ژیپس در سطح زمین پایدار است بنابراین می‌تواند حالت رخنمون داشته باشد. این کانیها در حوضه‌های بسته و باز که میزان تبخیر آنها زیاد است تشکیل می‌شوند. حوضه‌های درون قاره‌ای که در مراحل اولیه تشکیل می‌شوند محیط مناسبی برای تشکیل رسوبات تبخیری از جمله ژیپس رسوب می‌نماید و سپس هالیت و ژیپس تشکیل می‌شوند. در حاشیه حوضه‌های باز که میزان تبخیر آن زیاد است ژیپس تشکیل می‌شوند.

روشهای مختلف تشکیل سنگ گچ

1-سولفات سبخایی و انیدریت ندولی

امروزه محل اصلی رسوبگذاری سولفات دریایی ، جایی که بخش اولیه تشکیل ژیپس – انیدریت را می توان مشاهده کرد، در مناطق بالای بین جزر و مدی و بالای جزر و مدی قرار دارد. ژیپس به صورت جابجایی در رسوبات به فرم بلورهای صفحه‌ای ، گل سرخی ، سلنیت و ماکل‌دار با اندازه کمتر از 1 میلیمتر تا بیش از 25 سانتیمتر رسوب می‌کند. انیدریت همچنین به صورت لایه‌های نازک یا طبقاتی از ندول‌های در هم آمیخته در بیشتر قسمتهای به سمت خشکی سبخاها رسوب می‌کند.

تشکیل انیدریت به یک آب و هوای خشک با درجه حرارت متوسط سالیانه بالا (بالای 22 درجه سانتیگراد) و درجه حرارت فصلی بیش از 35 درجه نیاز دارد. در جایی که آب و هوا کمی خشک باشد، آنگاه ندول‌های اولیه‌ای از بلورهای ژیپس ممکن است در داخل رسوب تشکیل شود.

2- رشد ژیپس در کف

بلورهای ژیپس می‌تواند در کف دریاچه‌ها ، مردابها و فلات‌های کم عمق اطراف حوضه‌های تبخیری با اشکال بلوری متنوع ، برخی تماشایی و خیلی بزرگ (تا 7 میلیمتر!) ، ته نشین شود. این ژیپس سلنیتی معمولا بطور عمودی ، تقریبا مانند علف ، به صورت منفرد (منشوری) ، ماکل‌دار (دم چلچله‌ای) و بلورهای شکافدار رشد می‌کند و به علت وجود ناخالصی‌های ارگانیکی ، سطوح بلوری انحنادار نیز فراوان است.

لایه‌هایی از این بلورهای ژیپس ، معمولا یک بافت پنجه‌ای مشخصی هستند (شبیه برگ نخل). مخروطهای ژیپسی ، ساختمانهای به شکل کلم و گنبد نیز یافت می‌شود. لامینه‌های نازک رس ، ژیپس تخریبی در اندازه سیلت و پلوئیدها در داخل لایه‌های ژیپسی رشد کرده در کف ، فراوانند و افق‌های استرومالیتی نازک نیز ممکن است وجود داشته باشد.

3-سولفاتهای لامینه‌ای

ایندیت‌های لامینه‌ای (یا ژیپس) ، از تناوب لامینه‌های سولفات نازک یا لامینه‌ای با ترکیب مختلف که معمولا کلسیت و کلسیت عنی از مواد آلی است، تشکیل شده‌اند . لامینه‌های نازک ژیپس – ایندریت در نمک طعام نوعی از نمک طعام است. زوج‌های انیدریت - کلسیت و انیدریت - مواد آلی بطور تیپیک کمتر از چندین میلیمتر ضخامت دارند، و لیکن ممکن است توالی‌هایی با صدها متر ضخامت را تشکیل دهند. بلورهای سولفات ، معمولا خیلی ریز (1 تا 10 میکرون) هستند و احتمالا در سطح لایه‌های توده آب در حال تبخیر ته نشین می‌شوند.

4- سولفاتهای دوباره رسوب یافته

بعد از اینکه ژیپس – انیدریت (در زیر آب یا در خشکی) رسوب کردند، ممکن است حمل شده و مجددا رسوب نمایند. یا اینکه توسط باد ، امواج ، فرآیندهای جریانی مجددا به حرکت درآمده و رسوبات تخریبی را تشکیل دهند. حرکت مجدد ژیپسهای بین جزر و مد – بالای جزر و مدی سولفاتهای بالامینه مورب وریپل‌دار ، کنگلومراهای درون سازندی از قطعات بلوری ژیپس و استرومالیتهای ژیپسی (در جایی که دانه‌های آواری توسط پوششهای موجودات میکروسکوپی به تله افتاده‌اند) را ایجاد می‌کند.

5- ژیپس ثانویه و رشته‌ای

بالا آمدن توالی انیدریتی (شاید مدت زیادی بعد از تشکیل و آنها) و تماس با آبهای شیرین زیرزمینی نزدیک سطح زمین باعث تشکیل ژیپس ثانویه می‌شود . عقیده بر اینست که ژیپس‌های رشته‌ای، تحت فشار رگه‌های پر شده از آب که در اثر شکستگی هیدرولیکی بوجود آمده اند، رشد کرده اند. با این وجود منشا ژیپس مشخص نیست. یک نظر بر اینست که آنها از نظر حجم افزوده شده سولفاتهای حاصل از آبگیری انیدریت سرچشمه گرفته‌اند در حالیکه نظر دیگر این است که ژیپس از آبهای درون حفره‌ای غنی از سولفات‌های باقیمانده نتیجه شده‌اند.

تولید و مصارف گچ

مصارف ژیپس عبارتند از : پوشش داخلی ساختمان ، گچبری ، قالبهای ریخته گری دندان و جواهرات ، همچنین در تهیه سیمان و کشاورزی. ژیپس در صورتی که حرارت داده شود به تدریج آب خود را از دست می‌دهد و به گچ تبدیل می‌شود (1/2H2O و CaSO4). گچها را به دو نوع آلفا و بتا تقسیم می‌نمایند. گچ آلفا در اتوکلاو و در فشار و حرارت حدود ْ97C تولید می‌شود، در صورتی که گچ بتا در دمای 100 درجه سانتیگراد بدست می‌آید.

گچ نوع بتا به دلیل حلالیت بالا و زمان گیرش کوتاه به مصارف ساختمانی می‌رسد. قسمت اعظم گچ به عنوان پوشش داخلی ساختمانها مصرف می‌شود. گچ آلفا به دلیل زمان گیرش طولانی و حلالیت کم به عنوان قالب در دندان سازی ، مجسمه سازی و جواهرات استفاده می‌شود.


منبع : http://www.gypsum-paster.blogfa.com/post/13/



نوع مطلب : مقالات گچ 



شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic